سخنرانی آقای محمد غلامی مدیر اجرایی دومین جشنواره لیلم و مدیر عامل شرکت فرهنگی هنری نسیم مهرآوا در اختتامیه لیلم2

در تمام سیزده سالی که در شرکت فرهنگی هنری نسیم مهرآوا، در حوزۀ موسیقی بومی مازندران فعالیت داشته ­ام و حتی سال­های پیش از آن، مهم­ترین دغدغه­ ام و آن­چه مرا به پیش­رَوی در این راه پر نشیب و فراز سوق می­داد اندیشۀ زوال فرهنگ­های ارزش­مند بومی و ملی بود. پتانسیلی که در سنت نهفته است و قدرتی که فرهنگ­های خودجوشِ بومی دارند هرگز با مدرنیته و نوگرایی قابل جایگزینی نیست. راهی که سنت و فولکلور پیش پای هر جوانِ متجدد و روشنفکری قرار می­دهد راهی است، که به لذتِ نهفته در اصالت منتج می­شود و البته مصرانه بر این باورم که تنها، کسی می­تواند ادعای نوگرایی کند که به سنت و فرهنگ بومیِ خود اشراف داشته باشد. جایگاه مهم و بنیادی موسیقیِ بومی در این­جا مشخص می­شود و متولیان هنر باید در نظر داشته باشند که با غفلت ورزیدن به هنر بومی در واقع به بدنۀ فرهنگ و هنرِ کشور آسیب جدی وارد کرده­اند.

با چنین دیدگاه و آرزویی بنا به برپایی جشنوارۀ لیلم گذاشتیم. برگزاری چنین جشنواره­هایی از یک سو موجب زنده شدن انگیزه و رقابت در میان نسل جوان موسیقی می­شود و فضا را از سکون و خاموشی به در می­آورد، از سوی دیگر با گرد هم آمدنِ اساتید موسیقی فولکلور، می­توان یک ارزیابیِ قابلِ اعتنا در خصوص سطح کیفی موسیقی بومی کشور داشت و با توجه به نتایجِ به دست آمده تمهیداتِ مناسبی جهت سمت و سو دادن به فعالیت­های موسیقیایی اندیشید. در سال گذشته و در نخستین دورۀ جشنوارۀ موسیقی لیلم با کاستی­ در برخی از رشته­ های موسیقی مازندران مواجه بودیم. به عنوان نمونه در بخش غرنه و سرنانوازی تعدادِ نوازندگان پایین بود. این آمار پس از پایان یافتن دور نخست جشنواره، به اداره کل فرهنگ و ارشاد تحویل داده شد و امروز شاهد هنرآموزیِ هنرجویانِ جوان در این رشته­ ها هستیم. اما آن­چه اهمیت دارد تنها کمیت آثار ارسال­ شده به دبیرخانه و یا تعداد هنرورانِ این عرصه نیست، بلکه کیفیت آثار از جایگاه مهم­تری برخوردار است و ما در دومین دورۀ لیلم از این زاویه هم شاهد رشد بوده­ایم، به گونه­ای که هیئت انتخاب برای انتخاب راه­یافتگان به بخش نهایی جشنواره ساعت­ها به بحث و بررسی دقیق آثار پرداختند.

جشنوارۀ موسیقی البرزنشینان لیلم در دورۀ دوم، کار خود را از مردادماهِ سال 95، بلافاصله پس از پایان یافتن دور نخست جشنواره آغاز نمود و دبیرخانۀ جشنواره روند برنامه ­ریزی و بررسی مواردِ پیشِ رو را به دست گرفت. در ادامۀ این روند، شورای سیاست­گذاری جلساتِ خود را برگزار نمود و به بحث پیرامونِ تبیین سیاست­های جدید پرداخت. فراخوان جشنواره در روزشمار یکِ تیرماهِ سال جاری رسما منتشر شد. پس از پایان یافتن مهلت ارسالِ آثار در 30م مهرماه، هیئت تخصصی انتخاب در 15 آبان­ماه گرد هم آمدند و به بررسی آثار ارسال­شده پرداختند. اسامی راه­یافتگان به جشنواره که شامل 111 نفر در بخش انفرادی و 7 گروه می­شد، در تاریخ 16 آبان­ماه اعلام گردید. در دور دوم جشنوارۀ لیلم تعداد شرکت­ کنندگان حدود 9% نسبت به دور نخست افزایش یافته است. در بخش جنبی جشنواره، 10 گروه البرزنشین از استان­های مازندران، گیلان، گلستان، سمنان، قزوین، و 2 گروه خارجی از جمهوری­های افغانستان و آذربایجان حضور داشتند و در شهرهای ساری، سمنان، آمل و بهشهر به طور هم­زمان و طبق برنامۀ دبیرخانۀ جشنواره، در عصرِ روزهای 7، 8 و 9 آذرماه به اجرای برنامه پرداختند. شرکت فرهنگی هنری نسیم مهرآوا برای حمایت از هنر بومی و بالا بردن سطح آگاهی هنردوستان از موسیقی دیگر اقوام تماشای این بخش­ها را در هر سه روز و هر چهار شهر، برای عموم رایگان قرار داد.

تلاش برای پربار کردن جشنواره در دور دوم تا آن­جایی پیش رفت که بخش پژوهشی مقالات در حوزۀ موسیقی مازندران به بخش­های رقابتی اضافه شد و ما در این بخش هفت مقالۀ بسیار خوب و قابل ارائه دریافت کردیم.

اکنون که به انجام رسانیدنِ دومین دورۀ این جشنواره را در کنار شما عزیزان جشن می­گیریم گمان می­کنم تا به این جای راه، اگر به کمالِ مطلوب دست نیافته باشیم، دستِ کم در مسیر اهدافِ بلندمان گام نهادیم و امروز به قله نزدیک­تریم.

جا دارد در این مجال از همۀ عزیزانی که ما را در این راه یاری رساندند کمال سپاسگزاری را به جا آورم: اعضای محترم شورای سیاست­گزاری به ویژه هیئت داوران، حامیان مالی جشنواره، اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران، جناب احد جاودانی و معاونینِ محترمش، مجموعۀ دنیای آرزو، جناب آقای مهندس شهسوارانی، سازمان میراث فرهنگی، شهرداری ساری، .....

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
  • هیچ نظری یافت نشد

حامیان جشنواره